Maandag 3 oktober 2011: Wilbert Schreurs op het Kistje van NIKS .



Ervaringen van een verdwaalde reclamewetenschapper


Wilbert Schreurs (1960) is cultuurwetenschapper, docent reclamegeschiedenis aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en freelance journalist. Niksers kennen hem vooral van 100 jaar ReclameKlassiekers en als curator van het ReclameArsenaal.

In 1989 publiceerde Wilbert de 'Geschiedenis van de reclame in Nederland' en schreef sindsdien tal van boeken en artikelen over reclamegeschiedenis.
In 2009 verscheen 'Zeker nu!, communicatie in tijden van minder'. Anno 2011 doen zijn observaties nog steeds opgeld.



Als specialisme is reclamegeschiedenis in eerste instantie van waarde voor het vak, denkt Wilbert: "Pas als je wat meer afstand neemt van de dagelijkse praktijk, kun je golfbewegingen ontdekken. Er zijn ontwikkelingen die vaker terugkomen, dus het werkt." De relevantie van het vak reclamegeschiedenis is volgens Wilbert breder dan alleen voor vakbroeders. Het bestuderen van reclame-uitingen kan zinvolle informatie opleveren over de aard van een samenleving. Als voorbeeld noemt hij Advertising The American Dream van Roland Marchand. Aan de hand van advertenties brengt Marchand heel nauwkeurig de veranderende waarden van de Amerikaanse cultuur in de jaren '20 en '30 in kaart.

Ook de reacties die reclame teweegbrengt, zeggen iets over de maatschappij waarin het gemaakt wordt. Wilbert: "Neem de kritiek van de vrouwenbeweging op de rolbevestigende reclame in de jaren zeventig. Dat leverde weer een golf aan politiek correcte reclame op, die de man als sukkel neerzette. Dat hele proces laat het ongemak zien die maatschappij met emancipatie had. Inmiddels is een goede balans bereikt. Nu zijn er weer andere taboes waar de reclame en de samenleving als geheel mee worstelt: de rol van allochtonen bijvoorbeeld."

Reclame wil van nature de aandacht trekken en doet dat onder meer door de grenzen van het toelaatbare op te zoeken. Laten we kijken waar de grenzen en de taboes anno 2011 liggen.